In memoriam: Nedžad Imamović

    In memoriam: Nedžad Imamović

    U Sarajevu je 14. novembra preminula legenda bosanskohercegovačkog sevdaha – Nedžad Imamović.

    Nedžad Imamović

    Pjevač, muzičar i kompozitor preminuo je u 72. godini života nakon duge i teške bolesti. Bio je sin još jedne legende bh. sevdaha Zaima Imamovića, te otac interpretatora sevdalinki Damira Imamovića.

    Počeo je 1960-ih kao bubnjar sa bendom “Biseri”, svirao na igrankama sa Domagojem Šišulom, Goranom Bregovićem i rock generacijom svoga vremena. Od kraja 1960-ih svirao je u triju Rate Petkovića a zatim primljen kao basista u Tamburaški orkestar Joze Penave, a potom i u Narodni orkestar kojeg su vodili Jovica Petković i Ismet Alajbegović Šerbo. Svirao je na većini značajnih sevdalijskih i narodnjačkih snimaka Radija Sarajevo. Njegov bas prati Safeta Isovića na kultnom snimku “Đul Zulejha” (1974), Josipu Lisac na pjesmama “Omer beže” i “Niz polje idu babo sejmeni” (1978, B stranu ploče je i producirao), a čujemo ga i na mnoštvu važnih snimaka Nade Mamule, Zaima Imamovića, Zehre Deović, Hanke Paldum i bezbroj drugih radijskih pjevača tog vremena. Bio je u studiju kada je Hašim Kučuk Hoki donio “Pijem da je zaboravim” i postavio mu za nju prvu harmoniju. Autor je čuvenog foršpila za sevdalinku “Pokraj puta rodila jabuka”. Sarađivao je sa najboljim muzičarima Jugoslavije i pratio nove zvijezde svoga vremena: Tomu Zdravkovića, Harisa Džinovića, Vidu Pavlović, Duška Kuliša…

    Pjevati je počeo 1970. godine na nagovor kolega iz orkestra. Ubrzo je nastupio na Festivalu Ilidža i snimio veliki broj singlica sa svojim pjesmama od kojih su upamćene: “Lejlo, Lejko”, “Ajša” i mnoge druge… Sa svojim ocem Zaimom snimio je 1978. godine ploču “Stara staza”.