Costa del Sol

Costa del Sol

Španska oblast Andaluzija važi za jednu od najvrelijih oblasti Evrope, a njena obala Kosta del Sol (Costa del Sol – “Obala sunca”), najjužnija je i turistički najrazvijenija obala Španije. Područje zvanično obuhvata pojas od oko 160 km obale, otprilike od mjesta Algesiras na jugu, do glavnog grada obale – Malage, na sjeveru. U Malagi se nalazi i najveći regionalni aerodrom.

 

Ako na obalu Kosta del Sol dolazite iz unutrašnjosti, iz Ronde, do mora ćete se spuštati magistralnim putem A 397. Iako do obale ima samo 47 km, konstantno spuštanje, zapušenost ušiju i ponavljanje velikog broja serpentina, može izgledati kao čitava vječnost. Ipak, na predjelima koji veoma podsjećaju na planine Balkana zaista ćete odmoriti oči.

Kada se približite moru, čak i 10 kilometara prije njega, oko vas će umjesto borove šume na obroncima brda početi da niče nevjerovatan broj ogromnih kompleksa apartmana, hotela sa bazenima i golf terena, koji će se još niže, blizu magistrale kraj mora pretvoriti u ogromno naselje velikih tržnih centara, bilborda, zabavnih parkova, uređenih parkova sa tropskim biljem i (u toku sezone) – vječnom gužvom ljudi i saobraćaja oko vas.

Glavni grad čitave oblasti je Malaga – mjesto u kojem je nastao istoimeni sladoled, danas poznatiji kao rodno mjesto čuvenog holivudskog glumca Antonija Banderasa. Od Malage obalom Kosta del Sol ka jugo-zapadu, jedno za drugim nižu se mjesta kojima se ne zna ni početak, ni kraj, a koja predstavljaju poznate centre španskog priobalnog turizma. Od mjesta Torremolinos, Benalmadena, Fuengirola, preko turistički prenaseljene Marbelje (Marbella) u kojoj rado ljetuju filmske zvjezde, kraljevske familije, ali i članovi mafije, vještačke luke Puerto Banus sa gusto poredanim jahtama, te nešto manje posjećene Estepone, pa sve do Gibraltara, duž obale Kosta del Sol tokom turističke sezone možete putovati kroz turistička mjesta tkzv. donjim autoputem – A 7 (postoji i gornji koji se naplaćuje) i nikada ne izaći iz gužve.

Svaka velika pješčana plaža ove ne tako razuđene obale, svaki ćošak, tokom sezone pun je turista i ne postoji ni jedna koju biste eventualno mogli nazvati pustom ili skrivenom – sve plaže su ili gradske, ili nečije (uglavnom hotelske). Gradske se obično protežu duž skoro čitave obale mjesta – odmah do plaže je najčešće šetalište i glavna ulica, dok se preko puta nalazi niz stambenih zgrada, hotela, često solitera. Kažu da je 60-tih godina XX vijeka, obala Kosta del Sol građena po uzoru na obalu Floride.

Sva mjesta na obali Kosta del Sol veoma liče jedna na druge – razlika je samo u tome da li želite da ste konstantno u velikoj gužvi ili u nešto umjerenijoj. Za mjesta sa velikim brojem turista tokom sezone važe Torremolinos, Benalmadena i Marbella, sa srednjim Fuengirola, a sa nešto umjerenijim – Estepona…

Tokom 70-tih i 80-tih godina XX vijeka, mnogi su britanski kriminalci bježeći od zakona, našli utočište na obali Kosta del Sol. Zbog spora između Engleza i Španaca oko Gibraltara, Španci su odbili da vrše ekstradiciju britanskih kriminalaca nazad u matičnu zemlju, pa je Kosta del Sol u šali bila poznata i kao “Costa del Crime” (“Obala kriminala”). Sada u Marbelji ponekad borave članovi Ruske mafije, pojedinci koji su se obogatili po raspadu Sovjetskog Saveza, te ćete s vremena na vrijeme na udarnim vijestima španske televizije vidjeti po nekog člana mafije kako ga iz Marbelje privode u policiju ili na suđenje… Zbog svega ovog, u susjednom, nešto turistički manje razvijenom Portugalu, na jednom zidu postoji veoma zanimljiv grafit, koji objašnjava dosta toga: “Dear tourists, respect Portuguese privacy or go to Spain!” (Dragi turisti, poštujte portugalsku privatnost, ili idite u Španiju!).

Ipak, uprkos velikoj gužvi i prenaseljenosti, obala Kosta del Sol je iznenađujuće čista i rijetko ćete na ulici vidjeti đubre. Njene uličice sa posađenim drvoredima palmi ili živicama, hotelima ili apartmanima u nizu, dopunjuju zelene površine koje se redovno zalivaju sa brižljivo njegovanim cvijećem i drugim rastinjem i mali, interesantno uređeni, travnati kružni tokovi sa aranžiranim kamenjem ili često, fontanama ili skulpturama.

Iako je i izgledom i sadržajem, Kosta del Sol mjesto skrojeno za pretežno mlađu populaciju, u njoj, u atmosferi kao u sred grada, redovno ljetuju (većinom) britanske i njemačke familije sa djecom. Britanci su (osim nešto manje, Njemaca) i glavni kupci placeva po brdima blizu obale, koji iako smješteni po 3 do 7 km od mora, dostižu nevjerovatne cifre koje se mjere stotinama hiljada do par miliona eura. Sa nekih brda, u izmaglici od vlage i isparenja ponekad se ni more ne vidi, ali oni su prezadovoljni što su u svom doduše zaista potpunom miru i tišini, u privatnosti svojih kuća sa bazenima, dok ih more na koje su došli, većinom ne zanima i skoro se nikad ne kupaju u njemu, a rijetko mu i prilaze. Sa druge strane, neki Španci su ljuti što (osim Gibraltara) veliki dio obale sada pripada Englezima, ali u isto vrijeme mnogi lokalci, vlasnici udaljenih brdskih placeva koje dugo niko nije htio, prodajom strancima preko noći su postali bogati.

Zbog velikog broja britanskih turista, kao i njihovih državljana koji su kupili placeve i kuće na obali, obala Kosta del Sol puna je golf terena, pa je dobila još jedan naziv – Costa del Golf(“Obala golfa”). Blizu obale i po obroncima brda iznad mora, nalazi se veliki broj golf terena koji će zadovoljiti i one najprohtjevnije i čija jarko zelena trava koja se redovno zaliva, naročito u ljetnom periodu, djeluje potpuno nestvarno u odnosu na suncem sprženu okolinu.

 

Iako se način ljetovanja u obalnom dijelu Španije bitno razlikuje od onog u na primjer Grčkoj, ili one na značajno razvijenijoj Azurnoj obali (gdje ipak između mjesta, uvijek možete naći skrivene, puste plaže), čak i ako niste ljubitelj ogromne gužve, barem jednom u životu trebalo bi da posjetite Kostu del Sol, najbolje prije navršene 30-te, ali može i kasnije – ukusi su ipak različiti.

Za turiste – ljubitelje historije i kulture, najbolji dio ljetovanja mogu biti jednodnevni izleti do Sevilje, Granade, Kordobe ili Ronde, predivnih gradova Andaluzije sa nekim od najbogatijih kulturnih nasljeđa Evrope.

 

 

Fotografije i tekst: Ivana Dukčević Budja, Furaj.ba

SHARE
Prethodni članakBarselona
Naredni članakPamplona – Festival San Fermin