Aleksa Šantić

    Aleksa Šantić

    Pun fenjera stari Mostar žmiri ozdo,
    Spava. Mjesečine pokrilo ga platno. 

    Ljepote! Uz rijeku, kao labud bijeli,
    Leži Mostar i pun sunca, adidjara,
    Sav trepti, i stremi s kopljima munara,
    Kao da bi nebu poletjeti htio.

    Rijeka čista,
    Prepuna smaragda, putuje i blista,
    I red bliskih kuća u njoj se ogleda.
    Uz Neretvu, dole, behar se razgrozdo;

    Pun fenjera stari Mostar žmiri ozdo,
    Spava. Mjesečine pokrilo ga platno.

    Aleksa Šantić