Aškenaška sinagoga jedna je od najvećih u Evropi i važan svjedok bogate jevrejske baštine Sarajeva. Podignuta početkom 20. stoljeća, svečano je otvorena 30. septembra 1902. godine, u vrijeme kada se grad ubrzano razvijao i dobijao današnje obrise. Smještena na lijevoj obali Miljacke, u blizini Latinska ćuprija, prirodno se uklapa u historijsku jezgru grada.

Izgrađena prema projektu Karla Paržika, Aškenaška sinagoga nosi snažan pečat vremena u kojem je nastajala. Unutrašnju obradu i oslikavanje potpisuje majstor Ludwig Oisner, dok se arhitektonska forma hrama prepoznaje po ugaonim kupolama na visokim tamburima i plitkoj pseudomaurskoj dekorativnoj plastici. Prostor obilježavaju monumentalni lukovi s bogato oslikanim ukrasima, a na visokom, kitnjastom plafonu dominira desetokraka zvijezda. Iako je pretežno građena u orijentalnom stilu, sinagoga se prirodno uklopila u urbani ambijent. Podignuta je sredstvima same Opštine i dobrovoljnim prilozima.

Bogoslužbeni prostor oblikovan je s galerijom namijenjenom ženama, koja se oslanja na deset reljefnih stubova izlivenih od mjedi. Na istočnoj strani smješten je ormar s Torom, okrenut prema Jerusalemu, odvojen poprečnim zidom s visokim potkrovičastim lukom, iz kojeg se snažno ističe „svetište“.

Godine 1927. sinagoga je temeljito rekonstruisana, a 1933. godine na njenoj zapadnoj strani dograđena je zgrada za potrebe administracije aškenaške jevrejske opštine, biblioteke, stana za rabina i pratećih službi.

Tokom 1964. i 1965. godine objekat je pregrađen po visini: gornji sprat prilagođen je religijskom, a donji društvenom životu zajednice. Ova intervencija izvedena je povodom obilježavanja 400. godišnjice dolaska Jevreja u Bosnu i Hercegovinu.

Sinagoga je teško stradala tokom rata 1992–1995. godine. Danas predstavlja jedinu aktivnu sinagogu u Bosni i Hercegovini, ali i prvi jevrejski vjerski objekat izveden u pseudomaurskom, odnosno mujedar stilu.