Od kad postoji Bosna u njoj se ratovalo i branilo od stranih zavojevača. Još u doba Ilira, od kad se počelo zapisivati o tome, u doba Rima, u srednjem vijeku kad su Bosnom vladali banovi i kraljevi, u tursko doba, pa sve do danas.
Piše: Enver Imamović
Ovdje je kao malo gdje izgrađen kult onih koji su branili i ginulu za svoju zemlju i njen narod. To pokazuju i stećci. Na hiljada njih uklesani su prizori rata, dvoboji, razno oružje i drugo što simbolizira odbranu zemlje i žrtvovanje za nju. Mnogi prizori pokazuju povorke vitezova koji polaze u rat. U mnogim natpisima doslovno se navodi da je taj i taj vitez poginuo za bana ili kralja, to jest da je poginuo braneći Bosnu. Sjećanje na bosanske vitezove još je uvijek živo u narodu. Raduje to da posvuda niču udruženja koja njeguju tradiciju bosanskog viteštva. U tome Hercegovina prednječi. Ne bez razloga. Tamo su i danas omiljene priče o nepobjedivim onovremenim humskim (hercegovačkim) vitezovima, kao što su bili Hrvoje Vukčić, Stjepan Vukčić Kosača, pa Vlatko Vuković koji je predvodio bosanske vitezove u boju na Kosovu itd. Nekoliko slika koje prikazuju neke od udruženja koja njeguju sjećanje na starobosanske vitezove.
